سالاد کلمات

دو سال پیش کسی که دوستش داشتم و دلم میخواست برای من باشه منو ترک کرد و امروز من کسیو که ۱ سال پیش از من خاستگاری کرده بود و منو عاشقانه دوست داشت رو ترک کردم .

همه خانواده مخالف بودن و من در کمال خونسردی شونه هامو بالا انداختم و گفتم :

خب دوستش نداشتم

خب دلم نمیخواد بقیه عمرم شریک زندگیم باشه .

در حالی که هنوز از زخم دو سال پیش مجروحم و خوب می فهمم اونی که من جواب رد بهش دادم چه حالی داره .

به اون هم اینو گفتم :

قرار بود من و تو با هم ازدواج کنیم و بعد از چند سال بفهمیم به درد هم نمیخوریم و همدیگرو ترک کنیم ...حالا بدون ازدواج و فقط با یه ارتباط دوستی ساده به این نتیجه رسیدیم .

بعدشم با خودم فکر کردم :

چقدر خوبه که روابط اینطوری بشه و همه دختر و پسرها بتونن به راحتی با هم ارتباط عاشقانه بر قرار کنند و به راحتی همو ببینند و با هم معاشقه کنند بدون هیچ تعهد و مسئولیتی و اگه فهمیدن که واقعا همو دوست دارن و می خوان شریک زندگی هم باشن با هم ازدواج کنن .

ولی آیا با این شرایط کسی حاظر میشه تن به ازدواج و تشکیل خانواده بده ؟

مخصوصا آقایون که خیلی زود آغوش دوست یا همسرشون براشون تکراری می شه !!!